Жыццё ў Божай любові

537 жыць у любові богаУ сваім лісце да Рымлян Павел задае рытарычнае пытанне: «Хто адлучыць нас ад любові Хрыста? Смутак, ці страх, ці перасьлед, ці голад, ці галота, ці небясьпека, ці меч?» (Рым 8,35).

Сапраўды, нішто не можа адлучыць нас ад любові Хрыста, якая ясна паказана нам тут, як мы можам прачытаць у наступных вершах: «Бо я ўпэўнены, што ні смерць, ні жыццё, ні анёлы, ні сілы, ні ўлады, ні цяперашняе, ні будучае» ні высокае, ні нізкае, ні іншае стварэнне не можа адлучыць нас ад любові Божай, якая ў Хрысце Езусе, Госпадзе нашым» (Рым. 8,38-39-е).

Мы не можам адарвацца ад любові Бога, таму што Ён заўсёды любіць нас. Ён любіць нас, незалежна ад таго, робім мы добра ці дрэнна, перамагаем мы ці прайграем, ці добрыя ці дрэнныя часы. Верце ці не, але ён нас любіць! Ён паслаў свайго Сына, Езуса Хрыста, памерці за нас. Езус Хрыстус памёр за нас, калі мы былі яшчэ грэшнікамі (Рым 5,8). Няма большай любові, чым памерці за кагосьці5,13). Дык Бог нас любіць. Гэта дакладна. Нягледзячы ні на што, Бог любіць нас.

Для нас, хрысціянаў, можа быць, больш важнае пытанне - ці будзе мы любіць Бога, калі адбываецца жорстка? Не будзем падманваць сябе, мяркуючы, што хрысціяне не застрахаваны ад выпрабаванняў і пакут. У жыцці дрэнныя рэчы, будзь мы святыя ці грэшнікі. Бог ніколі не абяцаў нам, што ў хрысціянскім жыцці не будзе ніякіх цяжкасцяў. Ці будзем мы любіць Бога ў добрыя часы і ў дрэнныя часы?

Нават нашы біблейскія продкі задумваліся пра гэта. Давайце паглядзім на вынікі, якія яны прыйшлі:

Авакум: “Там не будзе расці смакоўніца, і на лазе не будзе раслін. Аліўка нічога не дае, і палі не даюць ежы; Вырвуць з загону авечак і ў стайні не будзе буйной рагатай жывёлы. Але я хачу радавацца ў Госпадзе і быць шчаслівым у Богу, збаўленні маім» (Авакум 3,17-18-е).

Міха: «Не радуйся мне, вораг мой! Калі і я лягу, то ўстану зноў; і нават калі я сяджу ў цемры, Гасподзь - маё святло» (Я 7,8).

Ёў: «І сказала яму жонка ягоная: ты яшчэ трымаешся сваёй пабожнасці? Скажы не Богу і памры! Але ён сказаў ёй: ты гаворыш, як гавораць неразумныя жанчыны. Ці атрымалі мы дабро ад Бога і ці не павінны таксама прыняць зло? Пры ўсім гэтым Ёў не зграшыў вуснамі сваімі» (Ёв 2,9-10-е).

Мне больш за ўсё падабаецца прыклад Шадраха, Мешаха і Абед-Нега. Калі ім пагражалі спаліць жыўцом, яны сказалі, што ведаюць, што Бог можа іх выратаваць. Аднак, калі ён вырашыў гэтага не рабіць, то яна ў парадку (Данііл 3,16-18). Яны будуць любіць і славіць Бога незалежна ад таго, як Ён вырашыў.

Любоў і славу Богу - гэта не столькі пытанне пра добрыя і дрэнныя часы, ці мы выйграем або прайграем. Гаворка ідзе пра тое, каб любіць яго і давяраць яму, што заўгодна. У рэшце рэшт, гэта такая любоў, якую ён дае нам! Трымайся ў любові да Бога.

Барбара Дальгрен