Надзея памірае апошняй

592 надзея памірае апошняйПрыказка кажа: «Надзея памірае апошняй!» Калі б гэта выслоўе было праўдай, смерць была б канцом надзеі. У пропаведзі на Пяцідзесятніцу Пётр абвясціў, што смерць больш не можа ўтрымліваць Езуса: «Бог уваскрэсіў Яго і выбавіў ад пакут смерці, бо смерць немагчыма было ўтрымаць Яго» (Дзеі 2,24).

Пазней Павел патлумачыў, што, як гэта адлюстравана ў сімвалізме хросту, хрысціяне ўдзельнічаюць не толькі ў распяцці Езуса, але і ў Яго ўваскрасенні. «Таму мы былі пахаваныя з Ім праз хрост у смерць, каб, як Хрыстус уваскрос з мёртвых праз славу Айца, так і мы маглі ісці ў новым жыцці. Бо калі мы ўзраслі з Ім і сталі падобнымі да Яго ў смерці Ягонай, то і ва ўваскрасенні будзем падобныя да Яго» (Рым. 6,4-5-е).

Менавіта таму смерць не мае вечнай улады над намі. У Ісуса мы маем перамогу і спадзяемся, што мы ўваскрэсем да вечнага жыцця. Гэта новае жыццё пачалося, калі мы прынялі жыццё ўваскрослага Хрыста ў нас, паверыўшы ў Яго. Жывем ці паміраем, Езус застаецца ў нас, і гэта наша надзея.

Цяжкая фізічная смерць, асабліва для пакінутых сваякоў і сяброў. Аднак смерць немагчыма ўтрымаць мёртвых, таму што яны знаходзяцца ў новым жыцці ў Езусе Хрысце, які адзіны мае жыццё вечнае. «Цяпер гэта жыццё вечнае, каб пазналі Цябе, Адзінага праўдзівага Бога, і Каго Ты паслаў, Езуса Хрыста» (Ян 17,3). Для вас смерць больш не з’яўляецца канцом вашых надзей і мараў, але пераходам у вечнае жыццё ў абдымках Нябеснага Айца, які зрабіў усё гэта магчымым праз свайго Сына Езуса Хрыста!

Джэймс Хендэрсан